كنگ شو - چئانگ
كنگ شو - چئانگ1، وزير امپراتور هسوآن - تي2 (پادشاهياش 73 تا 49)، نه باب در قواعد حساب را كه قبلاً به وسيلهٴ چانگ تسآنگ (نك نيمهٴ اول سدهٴ دوم ق م) در آن تجديد نظر شده بود، مجدداً مورد تجديد نظر قرار داد يا آن را شرح كرد.
د. نجوم هلنيستي
تئودوسيوس
تئودوسيوس بيتينيايي3 در حوالي آغاز سدهٴ اول ق م، يا احتمالاً در پايان سدهٴ دوم ق م برآمد. رياضيدان و منجم يوناني. سه نوشتهٴ او در مجموعهٴ آثار نجومي صغير موجود است: (1) علم اُكَر، مهمترين اثر او كه مربوط است به هندسهٴ مسطحه و سماوي (نه مثلثات). لب كتاب او را ميتوان در سدهٴ چهارم ق م جستوجو كرد؛ (2) دربارهٴ شبها و روزها؛ (3) منازل، كه موقعيت ستارگان را در ايام مختلف سال به صورتي كه از نقاط مختلف زمين ديده ميشود، عرضه كرده است. او يك ساعت آفتابي4 جهاني اختراع كرد.
كلئومدس
كلئومدس5 احتمالاً در سدهٴ اول ق م ميزيست. شاگرد پوزيدونيوس. او اشارات جالبي به انكسار نور دارد، از جمله انكسار جوي. رسالهٴ او دربارهٴ حركت دوراني اجرام سماوي گزيدهٴ خوبي است از نجوم رواقي. اطلاعات دربارهٴ اندازهگيري زمين به وسيلهٴ اراتوستنس و پوزيدونيوس از طريق همين اثر به دست ما رسيده است.
گمينوس
گمينوس6 رودسي احتمالاً در حوالي 70 ق م برآمد. رياضيدان، و منجم. پس از پوزيدونيوس و پيش از اسكندر آفروديسي (حدود 210) ميزيست. دانشمند رواقي، كه سخت تحت تأثير پوزيدونيوس قرار داشت. كتاب درسي مقدماتي در نجوم و رياضيات نوشت، كه گزيدههايي به شيوهٴ علمي و با قضاوت منطقي است. مقدمه بر نجوم او در دست است، كه حاوي مهمترين عقايد نجومي عهد قديم است كه بيشتر عقيدهٴ هيپارخوس توضيح داده شده. از مقدمه بر رياضيات تنها قطعاتي در دست است. اين كتاب مآخذ اصلي شرح بر كتاب اقليدس، مخصوصاً